در آیین نکوداشت مقام علمی و فرهنگی مینو محرز مطرح شد؛
از مهار ایدز تا مقابله با کرونا؛ روایت یک عمر مجاهدت علمی
آیین نکوداشت مقام علمی و فرهنگی مینو محرز، استاد برجسته دانشگاه علوم پزشکی تهران، به همت انجمن آثار و مفاخر فرهنگی و با حضور پرشمار علاقهمندان و جامعه پزشکی کشور، چهارشنبه 24 تیرماه در تالار اجتماعات شهید مطهری(ره) انجمن برگزار شد.
به گزارش روابط عمومی انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، در ابتدای این نشست، محمود شالویی رئیس انجمن، گفت: امروز افتخار میزبانی یکی از چهرههای سرشناس، برجسته و اثرگذار جامعه پزشکی ایران و جهان را داریم؛ شخصیتی که آثار و خدمات او تنها به جامعه پزشکی کشور محدود نیست، بلکه در عرصه جهانی نیز منشأ برکات فراوان بوده است. به یقین، تجلیل از دکتر مینو محرز، پاسداشت علم، دانش و خدمتگزاران عرصه اندیشه، بهویژه علوم پزشکی است.
وی افزود: در سال جاری دومین برنامه بزرگداشت بانوان نامدار را برگزار میکنیم. بانوان ایرانی در بسیاری از علوم و فنون از سرآمدان روزگار ما هستند و شایسته است جایگاه آنان بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.
شالویی در ادامه با معرفی دوباره انجمن آثار و مفاخر فرهنگی برای حاضران، اظهار کرد: این انجمن که در سال ۱۳۰۱ تأسیس شده، قدیمیترین نهاد فرهنگی و علمی کشور است و در طول بیش از یک قرن فعالیت، خدمات ماندگاری همچون ساخت آرامگاه ابنسینا، فردوسی، حافظ، سعدی، خیام، عطار، باباطاهر و بسیاری دیگر از مفاخر ایران را بر عهده داشته است. امروز نیز علاوه بر برگزاری آیینهای نکوداشت، احیای آثار مفاخر و ساخت بناهای یادمانی بزرگان را با همکاری دستگاههای مختلف دنبال میکند.
وی در ادامه با اشاره به جایگاه پزشکان در فرهنگ ایرانی و اسلامی، گفت: در آثار بزرگان ما خاصه جناب مولانا به اهمیت علم پزشکی و درمان اشاره شده است. پزشک، هرچند از دانش و تجربه بهره میگیرد، اما فعل او در راستای اراده الهی تحقق مییابد و این نگاه، جایگاه والای پزشکی را در فرهنگ ما نشان میدهد.
رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی با تمجید از خدمات مینو محرز اظهار کرد: ایشان از نخستین سالهای شیوع بیماری ایدز، با شجاعتی مثالزدنی و بدون هیچ هراس، به میان بیماران رفت، از شهری به شهری دیگر سفر کرد و همه دشواریها را برای درمان آنان به جان خرید. خدمات ایشان تنها به درمان بیماران محدود نبود، بلکه با تلاش برای حفظ بنیان خانوادهها و کاهش نگاههای نادرست نسبت به مبتلایان، نقشی انسانی و ماندگار ایفا کرد.
شالویی همچنین با یادآوری دوران شیوع کرونا افزود: جامعه پزشکی ایران، بهویژه دکتر مینو محرز و دیگر پزشکان برجسته، در مهار این بحران نقش بزرگی داشتند و موجب شدند ایران در این عرصه سربلند باشد. اگر روزگاری به ابنسینا و زکریای رازی افتخار میکردیم، امروز نیز به پزشکان فرهیخته و دانشمند خود میبالیم.
وی در پایان تأکید کرد که انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، همانگونه که از مفاخر ادبی و هنری تجلیل میکند، پاسداشت دیگر عالمان و دانشمندان را نیز رسالت خود میداند.
میهندوستی و تعهد به خدمت در سلوک مینو محرز
در ادامه مرضیه وحید دستجردی وزیر اسبق بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در جایگاه قرار گرفت و به ایراد سخن پرداخت. او با بیان اینکه افتخار میکند از شاگردان مینو محرز بوده است، گفت: بر اساس فرمایش امیرالمؤمنین(ع) «هر کس کلمهای به من بیاموزد، مرا بنده خود کرده است» و من شاگردی دکتر محرز را بزرگترین افتخار خود میدانم و تا پایان عمر به این شاگردی خواهم بالید.
وی با اشاره به سالهای تحصیل خود در بخش بیماریهای عفونی بیمارستان امام خمینی(ره) افزود: دکتر مینو محرز در کنار زندهیاد دکتر علیرضا یلدا، از نخستین ساعات روز با عشق و ایثار در کنار دانشجویان حضور داشتند و همچون شمعی فروزان، هم به دانشجویان دانش میآموختند و هم برای سلامت مردم از جان خود مایه میگذاشتند. آنچه از ایشان آموختیم، تنها علم پزشکی نبود، بلکه عشق به مردم، میهندوستی و تعهد به خدمت بود.
دستجردی با توصیف «محرز» به عنوان نمونهای کمنظیر از استادان نامدار ایران، اظهار کرد: ایشان نسل بزرگی از متخصصان بیماریهای عفونی کشور را تربیت کردند و همواره به جوانان اعتماد داشتند، مسئولیتهای مهم را به آنان میسپردند و باور داشتند که جوانان ایرانی میتوانند در بالاترین سطوح علمی بدرخشند. جمله همیشگی ایشان این بود که «میتوانید» و همین روحیه، منشأ پرورش بسیاری از استادان برجسته امروز شد.
وی «شجاعت» را از برجستهترین ویژگیهای شخصیتی مینو محرز دانست و گفت: در سالهایی که شیوع ایدز با ترس و ناآگاهی فراوان همراه بود، ایشان بدون هیچ واهمهای وارد میدان شدند و علاوه بر درمان بیماران، حتی امور مربوط به کفن و دفن بیمارانی را که خانوادههایشان آنان را رها کرده بودند، مدیریت میکردند. همچنین با راهاندازی مرکز تحقیقات ایدز، زمینه تولید داروهای این بیماری در کشور را فراهم کردند و نقش تعیینکنندهای در کنترل انتقال بیماری، بهویژه از مادر به جنین، داشتند.
وزیر اسبق بهداشت با اشاره به نقش محرز در کنترل بیماریهایی همچون سل و سل مقاوم به درمان و نیز مدیریت علمی همهگیری کرونا، افزود: ایشان همواره در خط مقدم درمان حضور داشتند و حتی در دوران شیوع کووید-۱۹ نیز با وجود ابتلا به بیماری، دست از طبابت و خدمت به مردم برنداشتند.
دستجردی همچنین با یادآوری دوران مسئولیت خود در وزارت بهداشت گفت: هشدارهای بهموقع دکتر محرز درباره تغییر الگوی انتقال HIV از اعتیاد تزریقی به انتقال جنسی، مسیر برنامهریزی وزارت بهداشت را تغییر داد و موجب شد با اقدامات پیشگیرانه و آموزشی، از بروز بحرانی بزرگ در کشور جلوگیری شود.
وی در پایان با تأکید بر جایگاه ممتاز علمی و اخلاقی دمینو محرز اظهار کرد: هر اندازه از دلسوزی، دانش، عشق به مردم و خدمات ایشان سخن گفته شود، باز هم حق مطلب ادا نخواهد شد. دکتر محرز از نادرههای علم و پزشکی ایران و از مفاخر این سرزمین هستند و همه ما وظیفه داریم راه، اندیشه و منش ایشان را ادامه دهیم.